W Norwegii alimenty i rozwód załatwia się w urzędzie

Data: 2014-04-18 17:24:19, Autor: Tomasz Nierzwicki, radca prawny / EØS-Advokat Medlem i Advokatkammer i Gdansk, Polen
image description

Osobom mieszkającym w Norwegii lub członkom ich rodzin przysługuje szereg świadczeń wynikających z faktu bycia rodzicem lub małżonkiem. W Skandynawii system świadczeń związanych z rodzicielstwem i małżeństwem jest bardzo dogodny dla beneficjentów tej pomocy, podobnie jak procedura separacji/rozwodu oraz przyznawanie alimentów.

 

 

Zasiłek rodzinny na dziecko (barnetrygd)

W Norwegii zasiłek rodzinny na dziecko przysługuje już od miesiąca po dacie urodzenia się dziecka lub po miesiącu po dacie przyjazdu z dzieckiem do Norwegii. Kobietom, które urodziły dziecko w Norwegii, po zarejestrowaniu się w norweskim Urzędzie Ewidencji Ludności (Folkeregisteret), zasiłek rodzinny z zasady przyznawany jest automatycznie. Zasiłek rodzinny może być także przyznany, gdy dziecko mieszka z drugim rodzicem w Polsce, o ile jeden z rodziców pracuje w Norwegii.

Aby skutecznie starać się o norweski zasiłek na dziecko, co najmniej jeden z rodziców musi pracować w Norwegii i mieć umowę o pracę z pracodawcą prowadzącym działalność w Norwegii (jeżeli rodzic jest pracownikiem oddelegowanym do pracy w Norwegii, tzn. pracownik wykonuje pracę na podstawie polskiej umowy o pracę zawartej z pracodawcą mającym siedzibę w Polsce, zasiłek rodzinny nie przysługuje, chyba że drugi z rodziców również mieszka w Norwegii, choćby nie pracował).

Kwota zasiłku rodzinnego wynosi obecnie 970 koron miesięcznie (ok. 500 zł) na dziecko. Gdy rodzic samotne wychowuje dziecko, ma prawo do otrzymania dodatkowego zasiłku w tej samej wysokości (utvidet barnetrygd). Przykładowo: jeżeli rodzic samotnie wychowuje w Norwegii dwoje dzieci, ma prawo do otrzymywania miesięcznie 3880 tys. koron (ok. 2 tys. zł) – rodzic taki jest bowiem uprawniony zarówno do barnetrygd,jak i utvidet barnetrygd.

Zasiłek rodzinny jest przyznawany do momentu ukończenia przez dziecko 18. roku życia.

 

Zasiłek opiekuńczy(kontantstøtte)

W odróżnieniu do zasiłku rodzinnego zasiłek opiekuńczy jest przyznawany na opiekę nad dzieckiem w wieku od roku do dwóch lat lub na opiekę nad dzieckiem przysposobionym, które nie zaczęło jeszcze chodzić do szkoły.

Podstawowym warunkiem przyznana tego świadczenia jest oświadczenie, że dziecko nie korzystało z całodniowego miejsca w przedszkolu finansowanym ze środków publicznych. Dziecko korzysta z całodniowego miejsca w przedszkolu, jeżeli może w nim przebywać przez co najmniej 20 godzin tygodniowo. W sytuacji gdy pobyt w przedszkolu jest krótszy, może zostać przyznany zasiłek opiekuńczy stanowiący 50 proc. stawki tego świadczenia.

Stawka zasiłku opiekuńczego wynosi obecnie 5 tys. koron miesięcznie na dziecko w wieku 13–18 miesięcy oraz 3303 tys. koron miesięcznie na dziecko w wieku 19–23 miesięcy.

 

Zasiłek na okres ciąży (svangerskapspenger)

Jeszcze przed urodzeniem dziecka ciężarna kobieta może uzyskać prawo do zasiłku na okres ciąży. Świadczenie to jednak jest przyznawane w sytuacji, gdy wykonuje ona pracę nieodpowiednią dla kobiet w ciąży, tzn. są to prace, których wykonywanie może pociągać za sobą zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety i/lub jej jeszcze nieurodzonego dziecka. Przepisy norweskie wskazują, że prawo do zasiłku na okres ciąży przysługuje kobietom wykonującym prace związane z: użyciem szkodliwych substancji chemicznych, w warunkach dużego stresu lub związane ze znacznym wysiłkiem fizycznym lub obciążeniem psychicznym.

Kolejnym warunkiem nabycia prawa do zasiłku na okres ciąży jest, aby w miejscu pracy w okresie jej ciąży nie było możliwości skierowania kobiety do wykonywania innej pracy; ponadto konieczne jest aktualne zatrudnienie w Norwegii i przepracowanie w danym miejscu pracy przez kobietę co najmniej czterech tygodni.

Zasiłek na okres ciąży jest przyznawany od momentu, w którym zachodzi konieczność przerwania pracy z powodu wspomnianych zagrożeń, do momentu na trzy tygodnie przed planowanym urodzeniem dziecka. Do trzech tygodni przed urodzeniem dziecka kobieta może uzyskać świadczenia wynikające z zasiłku macierzyńskiego.

 

Zasiłek na okres urlopu macierzyńskiego/ojcowskiego (foreldrepenger)

Zasiłek macierzyński przysługuje w Norwegii już od trzeciego tygodnia przed terminem porodu. Jest on związany z przebywaniem na urlopie macierzyńskim/ojcowskim. Zasiłek ten może przysługiwać zarówno matce, jak i ojcu, przy czym rodzicie nie mogą pobierać go jedocześnie. Można wnosić o niego od 12. tygodnia przed planowanym terminem porodu. Wniosek należy złożyć możliwie najszybciej, gdyż zbyt późne złożenie skutkuje z reguły skróceniem okresu wypłat, mimo iż obowiązuje okres wypłaty do trzech miesięcy wstecz. Okres urlopu macierzyńskiego, w trakcie którego kobieta jest uprawniona do świadczeń, wynosi 49 tygodni przy zasiłku odpowiadającemu 100 proc. wynagrodzenia, albo 59 tygodni przy zasiłku odpowiadającemu 80 proc. wynagrodzenia.

Ojciec dziecka musi złożyć wniosek o zasiłek na okres urlopu ojcowskiego najpóźniej w ostatnim dniu okresu zasiłkowego matki. Okres płatnego urlopu ojcowskiego wynosi 14 tygodni. Warto podkreślić, że ojciec pracujący w Norwegii ma prawo do urlopu i zasiłku ojcowskiego także w sytuacji, gdy matka z dzieckiem przebywa w Polsce.

 

Alimenty na dziecko (Underholdsbidrag)

W Norwegii, tak jak w Polsce, obowiązują podobne zasady przyznawania alimentów na dziecko. Co do zasady, w Norwegii nie są one przyznawane z budżetu państwa, lecz od drugiego z rodziców. Jeżeli jedno z rodziców pracuje w Polsce a drugie w Norwegii, każdy z rodziców może wystąpić o ustalenie alimentów, jakie ma płacić rodzic, z którym dziecko nie mieszka. Ustaleniem alimentów w Polsce zajmują się sądy, podczas gdy w Norwegii cała procedura odbywa się na poziomie administracyjnym (NAV), przez co proces związany z ich przyznawaniem jest znacznie krótszy i prostszy.

Sądy w Polsce oraz NAV najczęściej różnie wyliczają kwotę alimentów. W praktyce sądy w Polsce przy identycznych zarobkach/możliwościach zarobkowych rodziców, bardzo często zasądzają wyższe alimenty niż norweski NAV. Przy ubieganiu się o alimenty w Polsce należy jednak często ponieść wydatki związane z zaangażowaniem w sprawę adwokata/radcy prawnego. W Norwegii działania zmierzające do ustalenia alimentów można podjąć samodzielnie, bez konieczności korzystania z usług kancelarii prawnej.

 

Separacja i rozwód w Norwegii

Przywołany temat alimentów często staje się istotny w sytuacji, gdy dochodzi do rozpadu związku, z którego pochodzą małoletnie dzieci. Obywatele polscy, bez względu na miejsce zamieszkania, mogą założyć sprawę o separację/rozwód w Polsce. Jeżeli jednak jeden z małżonków mieszka w Norwegii, sprawa o separację/rozwód może również być przeprowadzona w Norwegii.

Wybranie Norwegii jako kraju, w którym ma być orzeczona separacja/rozwód, jest o tyle korzystne, że orzekane są one tam przez wojewodę (fylkesmann), a sprawa jest przeprowadzana bez obowiązku stawiennictwa się małżonków w urzędzie. Do uzyskania separacji/rozwodu konieczne jest wypełnienie i złożenie odpowiedniego formularza, a następnie oczekiwanie około 1–3 miesięcy na decyzję. Co ważne: orzeczenia norweskie dotyczące separacji/rozwodu są uznawane w Polsce.

W przypadku sprawy o separację/rozwód w Polsce, małżonkowie są uwikłani w bardzo skomplikowaną procedurę, gdzie często dochodzi do wyjawiania przed sądem na otwartych rozprawach intymnych szczegółów życia małżeńskiego. Proces sądowy na poziomie sądu okręgowego jest w Polsce na tyle skomplikowany, że reprezentacja przez adwokata/radcę prawnego jest nieunikniona. Koszty związane z zastępstwem procesowym, szczególnie w sprawach, gdzie następuje rozstrzygnięcie o winie rozkładu pożycia małżeńskiego, to często kwoty od kilku do kilkunastu tysięcy złotych.

Jeśli sprawa o rozwód toczy się w Polsce, małżonkowie mają małoletnie dzieci, a nadto jeden z małżonków mieszka w Norwegii, małżonek mieszkający w Norwegii ma możliwość ubiegania się o to, aby koszty zastępstwa procesowego w sprawie o separację/rozwód zostały pokryte częściowo lub w całości z budżetu norweskiego. Oceny, czy koszty wynajęcia adwokata do sprawy o separację/rozwód w Polsce będą pokryte przez państwo norweskie, może dokonać kancelaria w Norwegii specjalizująca się w prawie rodzinnym.

Tomasz Nierzwicki, radca prawny / EØS-Advokat

Medlem i Advokatkammer i Gdansk, Polen

 EØS-Advokat Tomasz Nierzwicki
besøksadresse: Oscarsgate 27, 0352 Oslo, postadresse: Holmsåsen 53, 1259 Oslo

 

 

EØS-Advokat NIERZWICKI
Munkedamsveien 45 C
(7. etg.)
0250 Oslo, Norway

post@eos-advokat.no

Tel.: (+47) 46 55 00 18
Faks: (+47) 21 55 76 47

www.eos-advokat.no

Komentarze

image description
Komentarz dodał: ~

A co z zasiłkiem rodzinnym, gdy dziecko rodzice się rozstali, dziecko urodzone w Norwegii , mieszka i jest zameldowane z matką w Polsce a ojciec pobiera zasiłek i zatrzymuje dla siebie.Płaci tylko 450zł. alimentów , a matka nie może ubiegać się nawet o zasiłek rodzinny w Polsce i klepią biedę

Data dodania: 2016-02-19 09:26:35

Dodaj swój komentarz

Podobne artykuły

  • image description

    Jak korzystnie rozliczyć się w Norwegii? Artykuł zablokowany

    Prawdopodobnie również z twoich norweskich dochodów została pobrana za duża zaliczka na podatek. Takie sytuacje mają miejsce stosunkowo często, zwłaszcza w przypadku pracowników przyjezdnych i czasowo zarabiających nad fiordami. Co zrobić, aby pieniądze do ciebie wróciły?

    Data: 2014-03-01 19:09:39, Autor: Sonia Grodek, Marcin Gazda, Kategoria:Porady prawne i finansowe
  • image description

    Koniec z pracą w Norwegii pod fałszywą tożsamością

    Od 1 kwietnia 2014 roku wprowadzono w życie przepis nakazujący kontrolę dokumentów identyfikujących tożsamość pracowników zagranicznych, którzy są zatrudnieni przez zagraniczne przedsiębiorstwa.

    Data: 2014-07-21 15:48:01, Autor: Manuela Roszkowska, Kategoria:Porady prawne i finansowe
  • image description

    W Norwegii pracowników chronią adwokaci i związki

    Mimo to, sytuacja pracownika w Norwegii na tle innych krajów jest bardzo dobra, a to za sprawą znakomicie rozwiniętego systemu ochrony prawej, włączając w to bezpłatną pomoc adwokacką oraz dość powszechne członkostwo pracowników w związkach zawodowych. Środki te dają pracownikowi rzeczywistą możliwość obrony swoich praw.

    Data: 2014-03-26 17:10:16, Autor: Beata Bujnowska-Kowalska, Kategoria:Porady prawne i finansowe
  • image description

    Rewolucja w delegowaniu pracowników do Szwecji Artykuł zablokowany

    W Szwecji nie jest znana instytucja podróży służbowej, w związku z tym każdą formę wysyłania tam pracownika do pracy przez podmiot zagraniczny traktuje się jako delegowanie. To ma swoje poważne konsekwencje...

    Data: 2013-07-09 14:09:31, Autor: Katarzyna Gospodarowicz radca prawny z Kancelarii Schampera, Dubis, Zając i Wspólnicy Sp. k., Kategoria:Porady prawne i finansowe

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce

Zamknij