SEZON 2006

Data: 2012-09-07 18:09:58, Autor: Ireneusz Gębski

CO TO JEST PRACA SEZONOWA?

Według europejskich przepisów to praca w określonej porze roku. Np. we wrześniu zrywa się winogrona we Francji, a w marcu zbiera truskawki w Hiszpanii. Innym kryterium jest czas trwania pracy. W niektórych państwach Unii jest to sześć miesięcy, w innych do trzech, a w wyjątkowych sytuacjach nawet do dziewięciu.


JAKIE WARUNKI NALEŻY SPEŁNIAĆ?

Do pracy sezonowej nie trzeba mieć jakichś specjalnych kwalifikacji. Wystarczy: pełnoletniość (ukończone 18 lat), doświadczenie w pracy fizycznej, sprawność fizyczna i ogólne przygotowanie do ciężkiej pracy, często w niesprzyjających warunkach atmosferycznych. Większe szanse na znalezienie pracy mają ci, którzy znają język danego kraju lub potrafi ą porozumieć się po angielsku.


CZAS PRACY

Przy zatrudnieniu sezonowym trzeba zapomnieć o 8godzinnym dniu pracy. Należy się raczej przygotować na 10–12 godzin pracy na dobę przez cały tydzień. Przy stawce godzinowej pracownikowi powinno zależeć na jak największej liczbie przepracowanych godzin. Przy akordzie zresztą też.


FORMALNOŚCI

Wszelkie sprawy urzędowe związane z zatrudnianiem obcokrajowców załatwiają najczęściej pracodawcy. Jeżeli są to właściciele dużych farm czy plantacji, robią to na ogół zbiorowo, rejestrując jednocześnie kilka osób. Jeśli w danym kraju wymagane jest pozwolenie na pracę, to po ustaleniu warunków zatrudnienia pracodawca składa we właściwym urzędzie pracy wniosek o pozwolenie na zatrudnienie danej osoby. Wcześniej musi udowodnić, że do danej pracy nie znalazł chętnych wśród swoich rodaków (oprócz wybranych zawodów w Holandii i Francji). Nie jest to ani trudne, ani skomplikowane, ponieważ stali mieszkańcy krajów zachodnich z reguły nie kwapią się do ciężkich prac polowych. A jeśli już, to za stawkę nieporównywalnie wyższą niż obywatele nowych państw Unii.


JAK SZUKAĆ PRACY SEZONOWEJ?

Najprościej i najłatwiej jest przez znajomości. Jeśli ich nie masz, warto odwiedzać wojewódzkie urzędy pracy. Tam zagraniczni pracodawcy często składają swoje oferty. W urzędach pracy są też konsultanci EURES (Europejskich Służb Zatrudnienia). Przeglądaj także ogłoszenia na stronie http://europa. eu.int/eures. Znajdują się tam oferty pracy, nie tylko sezonowej, ze wszystkich krajów Unii Europejskiej. Zajęcia można też szukać poprzez sprawdzone agencje pośrednictwa pracy, które ogłaszają się m.in. w prasie, np. w dwutygodniku „Praca i Życie za Granicą”. Pamiętaj! Każdy pośrednik powinien mieć certyfikat Ministerstwa Gospodarki i Pracy. Można to sprawdzić m.in. na stronie www.praca.gov.pl/npp. W żadnym wypadku nie wolno wierzyć firmom, które żądają opłat wstępnych, kaucji itp. Pewne wyjątki, uregulowane w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (art. 47 ust. 2 pkt 8), dopuszczają pobieranie opłat za faktycznie poniesione koszty związane ze skierowaniem do pracy za granicą, np. koszty podróży do kraju pracodawcy, badania lekarskie.


PAMIĘTAJ O UMOWIE

W twoim interesie leży, aby dopilnować podpisania umowy przez pracodawcę bądź pośrednika. W pierwszym przypadku umowa powinna zawierać następujące informacje: nazwa i adres pracodawcy, stanowisko i miejsce wykonywania pracy, charakter pracy, jej czas i wymiar godzin, wysokość wynagrodzenia (nie może być niższa niż minimalna pensja w danym kraju), warunki dotyczące wyżywienia i zakwaterowania. W przypadku umowy podpisywanej z pośrednikiem trzeba dopilnować, aby oprócz wymienionych wyżej danych znalazły się w niej sformułowania dotyczące praw i obowiązków pośrednika, a w szczególności: zasady ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, wykaz ewentualnie pobranych opłat, jasne sprecyzowanie odpowiedzialności cywilnej w razie niewykonania bądź nieuprawnionej zmiany warunków umowy w trakcie jej trwania.


PRACA NA CZARNO

Nie zawsze można pracować legalnie. Różne okoliczności zmuszają do podejmowania pracy na czarno. Co za to grozi? Po wstąpieniu Polski do Unii nasi rodacy na pewno nie zostaną deportowani z kraju członkowskiego. Nie oznacza to jednak, że można być bezkarnym. Za pracę bez zezwolenia grożą wysokie kary finansowe, nawet do 30 tys. euro (120 tys. zł). Pracodawcy zdają sobie z tego sprawę, ponieważ im też grożą wysokie grzywny, a nawet więzienie. Na szczęście nie w każdym przypadku praca musi być zalegalizowana. Np. sezonowe zatrudnienie w Finlandii lub Szwecji nie wymaga zbędnych formalności. A decydując się na zbiory owoców leśnych, nie trzeba nawet odprowadzać żadnych podatków (oficjalnie jest pewien pułap, po którego przekroczeniu trzeba je zapłacić, ale to tylko teoria).


HISZPANIA

Od maja Polacy nie muszą mieć żadnych pozwoleń na pracę w Hiszpanii. Sezonowe zatrudnienie czeka w rolnictwie, turystyce i budownictwie


PRACA W POLU

Pracę w rolnictwie można znaleźć głównie przy zbiorach truskawek, winogron, pomidorów, oliwek, pomarańczy i papryki. Truskawki zbiera się od początku wiosny, a zatrudnienia należy szukać w wojewódzkich urzędach pracy w Polsce już w styczniu. Najlepiej wyjechać w marcu. Pracodawcy nie wymagają znajomości języka hiszpańskiego. Najchętniej zatrudniają kobiety w wieku od 20 do 45 lat. Zakwaterowanie i dojazd do pracy najczęściej opłacają pracodawcy. Z kolei oliwki dojrzewają we wrześniu. Praca przy nich nie należy do ciężkich. Pod drzewami rozkłada się dużą siatkę i strząsa na nią owoce z gałęzi. Można używać w tym celu kija lub specjalnych grabi. Następ- nie oliwki przesypuje się do skrzynek. Sezon na oliwki trwa zwykle do końca stycznia (zależy to od gatunku). Jeszcze dłuższy sezon jest na pomarańcze, których zbiór może trwać do marca, a przy niektórych odmianach nawet do lata. Każdą pomarańczę trzeba zerwać (właściwie ściąć specjalnymi nożycami) z drzewa i ułożyć delikatnie w koszyku. Hiszpania należy do czołowych producentów pomarańczy, więc ze znalezieniem wolnych miejsc na plantacjach nie powinno być kłopotów.


TURYSTYKA

Bez większego problemu pracę można znaleźć także w gastronomii. Poszukiwani są głównie kelnerzy (ze znajomością języka hiszpańskiego i/lub angielskiego) i kucharze. Zatrudnienia należy szukać w miejscowościach i regionach turystycznych (np. Barcelona, Ibiza czy Majorka). Najlepiej chodzić po kawiarniach, restauracjach, barach i po prostu pytać.


INNE ZAJĘCIE SEZONOWE

Na Polaków czekają także oferty pracy na hiszpańskich budowach. Największe zapotrzebowanie jest na murarzy, tynkarzy i hydraulików. Sporo ofert mogą spotkać także kierowcy ciężarówek, architekci i operatorzy maszyn. W Hiszpanii potrzebni są również opiekunowie osób starszych i dzieci oraz lekarze i pielęgniarki.


SZWECJA

Najwięcej pracy sezonowej w Szwecji jest przy zbiorze runa leśnego. Ta praca nie wymaga żadnych zezwoleń. Owoce leśne zbiera się i sprzedaje na własną rękę. Nie potrzeba do tego żadnych pracodawców ani pośredników Większa część Szwecji pokryta jest lasami. Jednak nie w każdym lesie występują jagody, borówki czy moroszka. Dlatego przed wyjazdem trzeba dobrze wybrać rejon. Wszędzie tam, gdzie zlokalizowane są skupy (Bär köpes), można spodziewać się występowania runa. Trzeba wiedzieć, że jagód najlepiej szukać na stokach gór porośniętych lasem, borówek na wyrębach, a moroszki na bagnach. Bywają lata, gdy skupy otwierane są w połowie lipca, ale są też takie, kiedy następuje to dopiero na początku sierpnia. Najlepiej upewnić się telefonicznie, dzwoniąc na wybrany kemping. Na niektórych z nich jest polska obsługa, a jeżeli nie, to można porozumieć się po angielsku.


MOROSZKA

Jako pierwsza dojrzewa malina moroszka, zwana hjortronem. Miejscowi mówią o niej „złoto Laponii”. Jest to żółto-pomarańczowy owoc, kształtem przypominający polską malinę. Rośnie zwykle na terenach bagiennych, nad brzegami jezior i rzek. Można ją też spotkać na licz-nych górskich polanach. Za szczególnie urodzajne uchodzą tereny wokół Gällivare, Jokkmokk, Vilhelminy, Storuman, Sorsele i Dorotea. Ładne polanki są też w górach przy drodze na Mo i Ranę, tuż za Tärnaby. Moroszka osiąga w skupie bardzo wysoką cenę. W roku 2003 w Storuman płacono 75 koron szwedzkich (32 zł), a w Gällivare nawet 85 koron (37 zł) za kilogram. Z kolei w roku 2004 ceny były znacznie niższe – ok. 60 koron (26 zł) za kilogram. Był też o wiele mniejszy urodzaj. W ubiegłym roku było jeszcze gorzej. Urodzaj co prawda dopisał, ale za kilogram płacono tylko od 35 do 45 koron (15–19 zł). Zbieranie moroszki nadal jest jednak opłacalne, bo przy dobrym urodzaju można zebrać bez problemu 8–12 kg dziennie. Doświadczeni zbieracze osiągają nawet 20 kg.


CZARNA JAGODA

Przełom lipca i sierpnia to czas dojrzewania czarnej jagody. Za kilogram tego owocu można otrzymać od 8 do 10 koron (3,5– 4,4 zł). Żeby wyjazd był opłacalny, trzeba zbierać w granicach 50 kg dziennie (rekordziści potrafią zebrać dwa razy tyle). Rzadko zdarza się, aby jagody rosły blisko drogi. Należy więc liczyć się z tym, że trzeba je nosić do samochodu z odległości nawet kilku kilometrów. Wymaga to niezłej kondycji i odpowiednich worków, najlepiej z szelkami.


BORÓWKA

W drugiej połowie sierpnia rozpoczyna się sezon na borówkę (lingon). Występuje ona praktycznie do końca września, ale za kilogram nie można liczyć na więcej niż 6–8 koron (2,6–3,5 zł). Zbiera się ją dość szybko, ponieważ występuje w dużych skupiskach. Czasami na jednym polu można zbierać nawet przez kilka dni.


WARUNKI ATMOSFERYCZNE

Klimat środkowej i północnej Szwecji (tam udaje się większość zbieraczy) jest dość kapryśny. Kilkukrotna zmiana pogody w ciągu dnia nie należy do rzadkości. Należy zatem zabrać odpowiednie ubrania. Już w sierpniu zdarzają się przymrozki. Przed wyjazdem do lasu dobrze jest więc napełnić termos gorącą herbatą. Nie brak też ciepłych dni, ale ze względu na mnóstwo komarów warto nosić odzież z długimi rękawami i koniecznie jakieś nakrycie głowy.


ZAKWATEROWANIE

Zbieracze runa mieszkają zazwyczaj na kempingach – w domkach lub na polach namiotowych. W ramach opłaty kempingowej dostępna jest kuchnia i węzeł sanitarny. Niemal wszędzie można korzystać z sauny i pieców do wypiekania chleba. Opłata za dobę wynosi od 20 do 40 koron szwedzkich (8,5–17 zł) od osoby. Niektórzy zbieracze decydują się na rozbijanie namiotów na dziko, gdzieś nad jeziorem czy rzeczką. Nie zabrania tego szwedzkie prawo. Dzięki temu można zaoszczędzić na opłatach. Trudno jednak przez dłuższy czas obywać się bez ciepłej wody. Poza tym pozostawienie namiotu bez jakiejkolwiek opieki jest ryzykowne.


PODRÓŻ

Samochodem do Szwecji można dojechać na cztery sposoby. Pierwsza trasa wiedzie przez Niemcy i Danię, następnie przez most z Kopenhagi do Malmö. Można ją polecić tym, którzy obawiają się podróży promem. Ci, którzy się nie boją, najczęściej wybierają przeprawę promem ze Świnoujścia do Ystad lub z Gdyni do Karlskrony. Do Szwecji najlepiej wybrać się w 3–4-osobowej grupie (wraz z kierowcą). Nie warto jechać autem napędzanym na gaz, bo stacje z tym paliwem można policzyć na palcach. Wskazany jest bagażnik o dużej pojemności i ewentualnie dodatkowy na dachu. Trzeba bowiem zabrać ze sobą zapasy trwałej żywności (w Szwecji jest bardzo droga) i wyposażenie Obowiązkowe elementy ekwipunku to: namiot, ciepłe śpiwory, materace lub karimaty, płaszcze przeciwdeszczowe, kalosze z wysokimi cholewami, naczynia kuchenne. Dobrze też jest mieć czajnik elektryczny, butlę turystyczną z gazem, metalową kratkę na ognisko, saperkę, moskitiery lub inne środki przeciw komarom. Do samych zbiorów z kolei potrzeba wiaderka i mocnych worków (zbieraczki do jagód i borówek można nabyć na miejscu). Nie wolno zapomnieć o szczegółowej mapie Szwecji, najlepiej z zaznaczonymi kempingami.


INNE PRACE SEZONOWE

Oprócz zbierania runa leśnego można znaleźć w Szwecji zatrudnienie przy zbiorach truskawek (szczególnie w południowych rejonach), a także przy pracach leśnych (usuwanie połamanych drzew, sadzenie).


NORWEGIA

Choć Polacy muszą ubiegać się o pozwolenie na pracę w Norwegii, chętnych nie brakuje. Przyciągają przed wszystkim wysokie zarobki Zezwolenie można załatwić jeszcze w Polsce – w konsulatach Norwegii, lub już na miejscu – na posterunku policji. Należy wypełnić formularz wniosku, dołączyć potwierdzenie zatrudnienia i zdjęcie (formularz znajdziesz w konsulacie, na policji i na stronie www.udi. no). Wszystkie te formalności może też wziąć na siebie pracodawca, pod warunkiem że uzyska upoważnienie od pracownika. Uwaga! Złożenie wniosku jest bezpłatne. Wyjątek stanowią kandydatki na au pair, które płacą 8 0 0 koron (408 zł). Pozwolenie na pracę sezonową wydawane jest zazwyczaj na okres do trzech miesięcy. Później można starać się o ponowne pozwolenie na podjęcie pracy sezonowej, ale dopiero po upływie pół roku od ostatniego pobytu w Norwegii. Pracę na wakacje można znaleźć w Internecie pod adresem www.aetat.no (w polu tekstowym należy wpisać „sommer”). Ogłoszenia pojawiają się już w lutym, nie warto więc czekać na ostatnią chwilę. Wiele przydatnych informacji dla osób chcących rozpocząć działalność gospodarczą znajdziesz w serwisie informacyjnym na stronie www.bedin.no.


POSZUKIWANI

W sezonie letnim (od maja do września) poszukiwani są pracownicy w branży turystycznej (kucharze, kelnerzy oraz personel do sprzątania i pomocy w kuchni). Często wymagana jest znajomość języka norweskiego. Duże znaczenie odgrywają tu prywatne kontakty. Dzięki znajomościom zyskuje się dostęp do „nieoficjalnego rynku wolnych posad”. Oprócz tego pracę sezonową w Norwegii można znaleźć przy remontach, zbiorach owoców i warzyw oraz na farmach. Zbiory truskawek rozpoczynają się przeważnie w drugiej połowie czerwca (na południu, od Göteborga w Szwecji zaczynając). Im dalej na północ, tym owoce dojrzewają później. Można zatem, podobnie jak we Francji, podążać za zmianą klimatu, od którego uzależniony jest okres wegetacji. Oczywiście to tylko teoria, bo poszczególne plantacje są zazwyczaj „obstawione” przez ludzi, którzy pracowali na nich w ubiegłych sezonach. Dlatego lepiej mieć tego rodzaju pracę wcześniej umówioną. Z marszu szanse na znalezienie wolnego miejsca mają tylko pojedyncze osoby. Poza tym warto wiedzieć, że na wielu plantacjach zarządcami są nasi rodacy.


JAK ZNALEŹĆ?

Jeżeli jedziesz do Norwegii w ciemno i chcesz pracować na czarno, to najpewniejszym sposobem na znalezienie pracy jest przygotowanie sobie zapasu ulotek i ich roznoszenie od domu do domu. Ulotki trzeba sporządzić w języku angielskim. Do roznoszenia wybierz osiedla domków położonych na obrzeżach dużych miast (w centrum Norwegowie boją się zatrudniać nielegalnych pracowników). Jeżeli szukasz zajęcia przy malowaniu domków i innych pracach remontowych, to poszukiwania zleceniodawców trzeba zaczynać jak najwcześniej, nawet w kwietniu lub maju. Później jest bowiem duża konkurencja, a poza tym w lipcu wielu Norwegów wyjeżdża na urlop.


NOCLEG

W Norwegii można rozbijać namiot na dziko, pod warunkiem zachowania odległości 150 m od najbliższych zabudowań i poprawnego zachowywania się. Nie wolno np. rozpalać ognisk w lesie. O zgodę na biwakowanie dłuższe niż dwie doby trzeba poprosić właściciela terenu. Pogoda w Norwegii jest dość kapryśna, dlatego warto zawsze mieć ze sobą coś ciepłego i przeciwdeszczowego.


ZAROBKI I WYDATKI

Pensje są negocjowane przez pracodawców i związki zawodowe. Oficjalna średnia miesięczna płaca wynosi obecnie ok. 28 tys. koron norweskich (14 tys. zł). Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronie www.sbb.no. Przy pracach sezonowych, w zależności od kwalifikacji, można liczyć na 80–110 koron norweskich (41–56 zł) za godzinę. Praca na farmach jest zwykle opłacana od 70 do 80 koron (36–41 zł) za godzinę. Pracuje się na ogół 10 godzin dziennie, z godzinną przerwą na obiad. A ile trzeba wydać? Ogłoszenia o mieszkaniach do wynajęcia można znaleźć w prasie lokalnej, w ogólnokrajowej gazecie „Aftenposten” lub w Internecie: www.finn.no Za wynajęcie małego domku (70 m2) płaci się ok. 6 tys. koron (3 tys. zł) miesięcznie. Bardzo drogie jest jedzenie: 1 kg mięsa kosztuje 100 koron (50 zł), czekolada – 20 koron (10 zł), hamburger – 28 koron (14 zł).


FRANCJA

Do legalnej pracy we Francji potrzeba pozwolenia. Umowa o pracę powinna określać czas pracy (najwyżej sześć miesięcy) i okres, w którym będzie wykonywana. Jednak nie wszyscy pracodawcy przestrzegają prawa.


PRACA W POLU

Francuscy rolnicy najchętniej zatrudniają przy zbiorze winogron, jabłek i uprawie warzyw. Mimo braku rąk do pracy i zainteresowania zatrudnianiem polskich pracowników dużą przeszkodą jest rygorystyczne podejście przy wydawaniu pozwoleń na pracę (np. żądanie, by rolnik z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem określił dokładny termin rozpoczęcia i zakończenia zbiorów i prac rolnych) oraz opłaty, które sprawiają, że przy niektórych pracach sezonowych zatrudnienie obcokrajowców jest mniej opłacalne. Nie znaczy to oczywiście, że farmerzy zawsze i wszędzie przestrzegają litery prawa. Praca na czarno nie jest więc czymś rzadko spotykanym. Terminy zbiorów: - truskawki: czerwiec – sierpień - cebula i pietruszka: lipiec – sierpień - winogrona: druga połowa sierpnia – październik - jabłka: wrzesień – październik Nie można jednak podanych terminów traktować dosłownie. Wiele zależy od pogody w danym roku oraz od rejonu Francji. Różnice w czasie np. rozpoczęcia winobrania mogą sięgać nawet trzech tygodni, jeżeli porówna się północ i południe.


GDZIE JECHAĆ NA ZBIÓR WINOGRON?

Winorośl uprawia się w wielu regionach Francji. Najbliżej (patrząc od polskiej strony) usytuowane są winnice położone blisko granicy niemiecko- francuskiej, gdzie występują aż trzy rejony uprawy winorośli. Jednak winogrona w tym regionie dojrzewają nieco później niż na południu. Poza tym tutaj (Alzacja) jest znacznie większa konkurencja Polaków i innych Słowian. Warto więc wybrać się najpierw w stronę wybrzeży Morza Śródziemnego, by potem sukcesywnie przesuwać się na północ, co pozwoli przedłużyć sezon. Oczywiście, trzeba w takim przypadku posiadać samochód, bo w przeciwnym razie zrujnujesz się na francuskie środki komunikacji publicznej. Odległości do przemierzenia we Francji są spore. Innym wariantem jest rozpoczęcie poszukiwań wolnych miejsc w winnicach w rejonie Bordeaux, nieopodal granicy hiszpańskiej, po czym przejazd na północny wschód – do doliny Loary. Unikać należy rejonów uprawy winorośli, w których postawiono na mechaniczny zbiór, bo tam szanse na pracę są nikłe. Na szczęście są obszary, na których dopuszczalny jest jedynie zbiór ręczny.


JAK ZNALEŹĆ PRACĘ?

Informacji o wolnych miejscach pracy w poszczególnych departamentach można szukać na stronie francuskiego urzędu pracy (krajowa agencja ds. zatrudnienia): www.anpe.fr (podstrona „travail saisonier” – praca sezonowa). Tu jednak niezbędna jest znajomość języka francuskiego. Inna strony: www.petites-annonces.fr w w w . b o n j o u r . f r www.les-pages-emploi. com www.vinomedia.fr/vendanges/ post.asp Poza stronami internetowymi można odwiedzić biuro francuskiej agencji państwowej (Organisation des Migrations Nationales) przy ul. Zielnej 37 w Warszawie. Zajmuje się ona pomocą w nawiązywaniu kontaktów z pracodawcami francuskimi. Innym sposobem poszukiwania pracy są tzw. stójki. Można je znaleźć właściwie w każdym miasteczku, w pobliżu którego znajdują się winnice. Wystarczy tam być w odpowiednim czasie, aby natknąć się na plantatorów rekrutujących chętnych do winobrania.


INNE PRACE

Jednak Francja to nie tylko winogrona. Tereny rozmaitych upraw zajmują praktycznie połowę kraju. Szczególnie intensywnie rolnictwo rozwija się w Bretanii, w dolinach Loary i Rodanu, a także w Akwitanii. Francja jest czołowym w Europie producentem warzyw i owoców. Szczególnie dużo sadów znajduje się w Pikardii i Normandii. W sezonie można tam z powodzeniem szukać zajęcia przy zbiorze jabłek, gruszek, śliwek, malin i czereśni. Z kolei na zbiór cytrusów warto wybrać się na południe kraju i na Korsykę. W Lotaryngii natomiast można znaleźć zatrudnienie przy zbiorach chmielu oraz tytoniu. W sezonie wiele miejsc pracy czeka także w branży turystycznej, zwłaszcza w hotelach i ośrodkach wczasowych.


NIEMCY

Polacy mogą pracować sezonowo w Niemczech maksymalnie cztery miesiące w roku w rolnictwie, gastronomii, hotelarstwie, sadownictwie oraz w tartakach. Ofert najlepiej szukać na stronach internetowych wojewódzkich urzędów pracy Łatwiej o pozwolenie na pracę mają studenci studiów dziennych (oprócz pierwszego i ostatniego roku). Mogą oni w czasie wakacji letnich pracować przynajmniej osiem tygodni (maksymalnie trzy miesiące). Kandydaci muszą mieć więcej niż 18 i mniej niż 30 lat, bardzo dobrze znać język niemiecki oraz mieć doświadczenie w danym zawodzie. Zatrudnienie wakacyjne studentów jest nielimitowane, uzależnione jedynie od zapotrzebowania niemieckich pracodawców. Może być imienne lub anonimowe. Naboru kandydatów dokonują wojewódzkie urzędy pracy lub sami zainteresowani poprzez własne kontakty i znajomości.


PRACA W POLU

Polacy niemal w całości opanowali niemiecki rynek sezonowych prac rolnych. Największe szanse na znalezienie pracy sezonowej w rolnictwie są w rejonach dużych plantacji, zlokalizowanych głównie w zachodniej części kraju. Na brak rąk do pracy uskarżają się zwłaszcza rolnicy z okolic Vesel, Fryburga, Mannheim, Bonn i Darmstadt. Szukać pracy można jednak praktycznie wokół wszystkich większych miast, ponieważ okoliczne gospodarstwa nastawione są na produkcję owoców i warzyw dla ich mieszkańców. U zachodnich sąsiadów zbiera się najczęściej szparagi (okolice Hanoweru, Darmstadt i Schrobenhausen), wiśnie (rejon Norymbergi), chmiel (okolice Monachium, Turyngia), jabłka (Apflau i Birnau). Poza tym truskawki, ogórki, czereśnie, kapustę, cebulę i wszystkie inne owoce i warzywa. Do Niemiec można też wybrać się na winobranie. Może nie jest tutaj tak dużo winnic jak we Włoszech czy Francji, ale zarobki są zachęcające. Plantacji winorośli należy szukać w południowo-zachodnich rejonach, np. w okolicach Mainz. W Niemczech nie ma ustawowo określonej płacy minimalnej. Wysokość zarobków ustalają więc pracodawcy i pracownicy. Praca przy zbiorach jest wynagradzana w systemie akordowym.


SKŁADKI

Od lipca 2005 r. pracodawca niemiecki jest zobowiązany do odprowadzania do polskiego ZUS składki na ubezpieczenie społeczne od wynagrodzenia osób zatrudnionych sezonowo w Niemczech. Dotyczy to osób, które w Polsce są zatrudnione jako pracownicy i wyjeżdżają do Niemiec podczas urlopu wypoczynkowego, ferii lub wakacji, oraz osób prowadzących w Polsce działalność na własny rachunek (także w rolnictwie). Wysokość składek odprowadzanych do ZUS przez pracodawcę wynosi 20,64 proc. pensji pracownika, natomiast sam pracownik ze swojego wynagrodzenia zapłaci do ZUS kolejne 27,21 proc. Ponadto każda osoba pracująca w Polsce na własny rachunek (w tym rolnicy), która chce rozpocząć pracę sezonową w Niemczech, powinna przed jej podjęciem zgłosić się do ZUS w celu uzyskania formularza E101 poświadczającego podleganie danej osoby polskiemu ustawodawstwu. Osoby, które w Polsce podlegają wyłącznie ubezpieczeniu zdrowotnemu, np. z tytułu posiadania statusu: - bezrobotnego, - studenta, - emeryta lub rencisty, - członka rodziny osoby ubezpieczonej, a które w Niemczech pracują sezonowo, od pierwszego dnia pracy podlegają ustawodawstwu niemieckiemu w zakresie zabezpieczenia społecznego i w związku z tym powinny być, wraz ze zgłoszonymi przez nich członkami rodziny, wyrejestrowane z ubezpieczenia w Narodowym Funduszu Zdrowia. Jeżeli w odniesieniu do danego pracownika sezonowego obowiązują wyłącznie niemieckie przepisy o zabezpieczeniu społecznym i pracownik ten podlega tam obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, to na swój wniosek otrzyma on od właściwej niemieckiej kasy chorych formularz E106 potwierdzający prawo do świadczeń. Wtedy ze świadczeń medycznych może korzystać również w Polsce. Dodatkowych informacji udzielają Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i Narodowy Fundusz Zdrowia.


WŁ OCHY

Praca we Włoszech jest nie tylko w rolnictwie. Wielu Polaków znajduje zatrudnienie latem i zimą w ośrodkach wypoczynkowych. Trzeba jednak znać języki obce Rząd włoski nie otworzył rynku pracy dla obywateli nowych krajów Unii Europejskiej. Jednak mimo tych ograniczeń praca sezonowa w słonecznej Italii cieszy się sporym zainteresowaniem naszych rodaków. Sezonowo pracują przede wszystkim osoby trudniące się zbieraniem owoców i warzyw (winogron, pomidorów, truskawek, oliwek). Sporo miejsc jest też w branży hotelarskiej i gastronomicznej (latem w nadmorskich miejscowościach), ale tutaj niezbędna jest znajomość języka włoskiego. Kto zna język, może również pracować zimą w licznych ośrodkach narciarskich. Włochy są państwem nierównomiernie rozwiniętym. Bogatsza i bardziej uprzemysłowiona jest północ. Tym samym łatwiej tu o pracę.


WINNICE
- Dolina Aosty: górskie winnice (blisko granicy z Francją), w których uprawiane są białe oraz ciemne odmiany winogron
- Piemont
 - Lombardia: bardzo wiele szlachetnych win białych i musujących powstaje w Franciacorta i Oltrepo’ Pavese; mocne i bogate wina czerwone z odmiany nebbiolo produkuje się w Valtellina
- Liguria: góry dochodzą do wybrzeża morskiego, winnice są tutaj położone na skalistych i stromych zboczach
- Górna Adyga
- Trydent
- Wenecja Euganejska
- Wenecja Julijska : tu powstają chyba najlepsze włoskie wina białe – bogate, złożone, aromatyczne, rześkie i owocowe
- Emilia-Romania
- Toskania: najbardziej malownicze we Włoszech winnice rozciągają się w strefie ok. 200 km pagórków, tj. w Chianti; Toskania obejmuje także wyspę Elbę z uprawą słynnych win
- Aleatico,
- Marchia
- Umbra,
- Abruzzo
- Lacjum,
- Kampania
- Molise,
- Apulia
- Bazylikata
- Kalabria
- Sycylia: ostatnio dużo się tu inwestuje w produkcję wina; wyspa ma wielkie możliwości wytwarzania wspaniałych win białych i czerwonych
- Sardynia: olbrzymi potencjał produkcji wkrótce najprawdopodobniej zostanie wykorzystany

FORMALNOŚCI
Zezwolenie na pracę wydaje na wniosek pracodawcy Prowincjonalna Dyrekcja Pracy (Direzione Provinciale del Lavoro). Aby je uzyskać, trzeba w podaniu wyszczególnić:
- dane osobowe pracodawcy potwierdzone fotokopią ważnego dokumentu tożsamości,
- dane osobowe pracownika wraz z fotokopią ważnego paszportu,
- oferowane warunki pracy (rodzaj umowy, stanowisko, wysokość wynagrodzenia brutto, czas i miejsce pracy). Do podania należy dołączyć umowę o pracę. Trzeba też uzyskać kartę pobytu (carta di sogg i o rno).

HOLANDIA
Kraj tulipanów cieszy się dużym zainteresowaniem wśród pracowników sezonowych z Polski. Jednak wielu pracodawców wymaga posiadania paszportu niemieckiego Polacy mogą przebywać w Holandii do trzech miesięcy w celach prywatnych, w tym również poszukując pracy. Chcąc legalnie pracować, trzeba zdobyć pozwolenie na pracę. W tym celu pracodawca musi złożyć wniosek w Centrum Pracy i Dochodów (CWI). Udzielenie zezwolenia dla cudzoziemca uzależnione jest m.in. od warunków zatrudnienia i sytuacji na rynku pracy. Cała procedura (wraz ze zgłoszeniem wakatu) może trwać ponad trzy miesiące. W branżach, gdzie brakuje specjalistów, wydanie zezwolenia możliwe jest w trybie przyspieszonym – bez konieczności udowodnienia, że nie udało się znaleźć Holendrów na dane stanowisko. Branże, których dotyczą te rozwiązania, ogłaszane są okresowo przez CWI. Od 1 listopada 2005 r. ułatwienia dotyczą marynarzy i sterników żeglugi śródlądowej oraz pracowników zajmujących się ubojem zwierząt futerkowych.

PRACA Z KWIATAMI
Wielu Polaków pracuje sezonowo na plantacjach cebulek kwiatowych oraz warzyw i owoców. Bardzo popularne są również prace w szkółkach drzewek i krzewów ozdobnych, ścinanie kwiatów oraz pielęgnacja ogrodów (przeciętnie 25 zł za godzinę). Szanse na pracę czekają też przy produkcji niektórych towarów przemysłowych, ewentualnie na budowach, w magazynach lub przy pakowaniu towarów do handlu. Młode Polki chętnie wyjeżdżają do Holandii jako au pair. Miesięczne kieszonkowe dla takich opiekunek wynosi ok. 250 euro (1 tys. zł).

TERMINY I LOKALIZACJA
- uprawy szklarniowe (głównie miesiące zimowe): okolice Hagi, Lejdy, Haarlemu, prowincja Holandia Północna (na północ od Alkmaaru, okolice Hoorn i Den Helder), okolice Arnhem i Nijmegen
- kwiaty na polach (głównie tulipany, lilie; maj – sierpień, wrzesień): Holandia Północna, południe (Brabancja – Eindhoven, Breda, Venlo)
- truskawki (szklarnia; cały rok): praktycznie całe terytorium Holandii
- kapusta, brokuły (sierpień – wrzesień): Holandia Północna i Fryzja (Groningen, Lelystad, Veendam) - ziemniaki (lipiec – sierpień): południowo-zachodnia część kraju, Brabancja (południe), Fryzja (Groningen, Lelystad)
- cebulki kwiatowe (lipiec – sierpień): Holandia Północna, Brabancja
- śliwki (sierpień – połowa września): południowowschodnia część kraju, Holandia Północna - jabłka, gruszki (wrzesień – październik): podobnie jak śliwki
- kalafiory (lipiec – sierpień): Holandia Północna i Fryzja (Groningen, Lelystad, Veendam), południowo-zachodnia część kraju.

UTRZYMANIE I WYDATKI
Miesięczny wynajem pokoju kosztuje ok. 250 euro (1 tys. zł), doba na kempingu – 7 euro (28 zł). Gdy przez tydzień, dwa nie znajdzie się pracy, dobrze jest zmienić miasteczko. Rejony, w których dość łatwo o pracę, to Eindhoven, Tilburg, Reusel, Venlo, Hooge Mierde, Lage Mierde, Bladel. Wszystkie leżą w pasie ok. 60 km. Na miesięczne utrzymanie trzeba przeznaczyć ok. 200 euro (800 zł) na osobę, co nie jest sumą wygórowaną i pozwala co nieco zaoszczędzić z wypłaty.

Komentarze

Twój komentarz może być pierwszy!

Podobne artykuły

  • image description

    Góry pracy

    Jeśli praca zimą, to tylko w Alpach! Z dobrą znajomością choćby jednego języka obcego masz szansę na zatrudnienie w najlepszych kurortach narciarskich Europy

    Data: 2012-09-11 12:36:48, Autor: Piotr Ślusarski, Kategoria:Praca za granicą
  • image description

    Dużo słońca, mniej pieniędzy

    Jeśli bardziej od stanu konta cenisz piękno krajobrazu i równą opaleniznę, zastansię nad pracą na Cyprze lub w Grecji. Króluje tam sektor turystyczny

    Data: 2012-09-11 13:15:06, Autor: Piotr Ślusarski, Kategoria:Praca za granicą
  • image description

    Niemcy i spółka

    Znasz język niemiecki i szukasz zatrudnienia za granicą? Zobacz, gdzie możesz odmienić swoje życie

    Data: 2012-09-28 11:50:45, Autor: Marcin Gazda, Kategoria:Praca za granicą
  • image description

    Czołgi i jagody

    Kraj – zagadka. Niedaleki, ale wybierany przez nas znacznie rzadziej, niż Szwecja czy Norwegia. Tymczasem w Finlandii też da się zarobić – pracując sezonowo lub na stałe

    Data: 2013-01-30 14:22:45, Autor: Sonia Grodek, Kategoria:Praca za granicą

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce

Zamknij